Vitiligohttps://tr.wikipedia.org/wiki/Vitiligo
Vitiligo, cilt lekelerinin pigment kaybıyla karakterize edilen kronik bir cilt rahatsızlığıdır. Etkilenen bölgeler beyazlaşır, genellikle keskin kenarlara sahiptir; derideki tüyler de beyazlaşabilir. Koyu tenli kişilerde daha belirgin görülür. Risk faktörleri arasında aile öyküsü, hipertiroidizm, alopecia areata ve diğer otoimmün hastalıklar (örneğin anemi) yer alır. Bulaşıcı değildir. Dünya genelinde yaklaşık %1 insan vitiligodan etkilenir. Yaklaşık yarısı bu durumu 20 yaşından önce, çoğu ise 40 yaşından önce geliştirir.

Vitiligo'nun kesin bir tedavisi yoktur. Açık tenli bireyler için genellikle önerilen tek yöntem, güneş kremi kullanmak ve makyajdır. Diğer tedavi seçenekleri arasında steroid kremleri ve fototerapi bulunabilir.

Tedavi
#Phototherapy
#Excimer laser
#Tacrolimus ointment
☆ Almanya'daki 2022 Stiftung Warentest sonuçlarında ModelDerm'den tüketici memnuniyeti, ücretli teletıp danışmanlıklarından yalnızca biraz daha düşüktü.
  • Non-segmental vitiligo
  • Vitiligo'ya bazen beyaz saçlar da eşlik edebilir.
  • Parmaklardaki vitiligonun tedavisi diğer bölgelere göre daha zordur. Kozmetik açıdan çirkin olmasının yanı sıra vitiligo normaldir ve bulaşıcı değildir. Dermatolojide en etkili tedavi en az 1 yıl boyunca haftada 2-3 kez fototerapi veya lazer tedavisidir (excimer). Maddi nedenlerden ya da iş yoğunluğundan dolayı sık sık hastaneye gidemiyorsanız evde kullanıma uygun bir fototerapi makinesini deneyebilirsiniz.
  • Göz kapağı vitiligosu
  • Vitiligo el altında
References Vitiligo: A Review 32155629
Vitiligo, melanosit kaybına bağlı olarak beyaz cilt lekelerine yol açan yaygın bir cilt hastalığıdır. Son araştırmalar, bunun otoimmün bir hastalık olduğunu göstermektedir. Çoğunlukla kozmetik bir sorun olarak görülse de, zihinsel sağlığı ve günlük yaşamı derinden etkileyebilir. 2011 yılında uzmanlar, segmental vitiligo adlı türü diğerlerinden ayrı bir sınıflandırma yapmışlardır.
Vitiligo is a common skin disorder that causes patches of white skin due to the loss of melanocytes. Recent research shows it's an autoimmune disease. While it's often seen as a cosmetic issue, it can deeply affect mental well-being and daily life. In 2011, experts classified a type called segmental vitiligo separately from others.
 Advances in vitiligo: Update on therapeutic targets 36119071 
NIH
Aktif vitiligolu hastalar için sistemik glukokortikoidler, fototerapi ve sistemik immün baskılayıcılar gibi çeşitli tedavi seçenekleri mevcuttur. Stabil vitiligolu hastalar, topikal kortikosteroidler, topikal kalsinörin inhibitörleri, fototerapi ve transplantasyon prosedürlerinden fayda sağlayabilir. Vitiligo'nun altında yatan süreçlerin anlaşılmasındaki son gelişmeler, hedefe yönelik tedavilerin geliştirilmesine yol açmıştır. Şu anda JAK inhibitörleri, diğer immünsüpresif ajanlarda sık görülen latent enfeksiyonları aktive etme riski ve sistemik yan etkilerine rağmen iyi tolere edilebilirlik ve fonksiyonel sonuçlar sunan en umut verici tedavilerdir. Devam eden araştırmalar, vitiligonun gelişiminde rol oynayan anahtar sitokinleri (IFN-γ, CXCL10, CXCR3, HSP70i, IL-15, IL-17/23, TNF) tanımlamayı amaçlamaktadır. Bu sitokinlerin bloke edilmesi hayvan modellerinde ve bazı hastalarda umut verici sonuçlar göstermiştir. Ayrıca miRNA-based therapeutics ve adoptive Treg cell therapy ile ilgili soruşturmalar da sürüyor.
Current models of treatment for vitiligo are often nonspecific and general. Various therapy options are available for active vitiligo patients, including systemic glucocorticoids, phototherapy, and systemic immunosuppressants. While stable vitiligo patients may benefit from topical corticosteroids, topical calcineurin inhibitors, phototherapy, as well as transplantation procedures. Recently, a better understanding of the pathophysiological processes of vitiligo led to the advent of novel targeted therapies. To date, JAK inhibitors are the only category that has been proved to have a good tolerability profile and functional outcomes in vitiligo treatment, even though the risk of activation of latent infection and systemic side effects still existed, like other immunosuppressive agents. Research is in progress to investigate the important cytokines involved in the pathogenesis of vitiligo, including IFN-γ, CXCL10, CXCR3, HSP70i, IL-15, IL-17/23, and TNF, the blockade of which has undergone preliminary attempts in animal models and some patients. In addition, studies on miRNA-based therapeutics as well as adoptive Treg cell therapy are still primary, and more studies are necessary.